Ruzie over seks

Ruzie over seks ontstaat meestal doordat de een meer zin heeft dan de ander, en geen van beiden weet hoe je daar zonder pijn over praat. De een voelt zich afgewezen, de ander voelt zich onder druk gezet. Dat verschil in zin is heel gewoon. Het wordt pas een terugkerende ruzie als jullie er conclusies over elkaar aan gaan verbinden.

Waarom ruzie over seks zo hard aankomt

Over de afwas kun je mopperen zonder dat het je raakt. Bij seks ligt dat anders. Een nee op een toenadering voelt al snel als een nee tegen jou als persoon. En een vraag om meer seks voelt al snel als: je bent niet goed genoeg zoals je nu bent. Jullie zijn op dit onderwerp allebei kwetsbaar, alleen op een andere manier.

Daar komt schaamte bij. Veel stellen hebben nooit geleerd om gewoon over seks te praten. Dus gebeurt het pas als de frustratie hoog is opgelopen, vaak op het slechtste moment: in bed, net na een afwijzing.

Verschil in zin: de meest voorkomende oorzaak

Bij vrijwel elk stel heeft de een vaker zin dan de ander. Dat wisselt ook nog per periode. Drukte, slecht slapen, zorgen of een lichaam waar je even niet lekker in zit hebben allemaal invloed. Het verschil zelf is dus geen bewijs dat er iets mis is met jullie relatie.

Het probleem ontstaat in de uitleg die je eraan geeft. Wie meer zin heeft, denkt: je vindt mij niet meer aantrekkelijk. Wie minder zin heeft, denkt: het gaat je alleen om seks. Geen van die gedachten klopt meestal, maar ze bepalen wel de toon van het gesprek.

Wat er onder de ruzie zit

Als je doorvraagt, blijkt het zelden om de seks zelf te gaan. Dit zijn de lagen die het vaakst meespelen.

• Je gewild voelen: seks is voor de een het moment waarop hij of zij merkt dat de ander nog voor hem of haar kiest.
• Angst voor afwijzing: na een paar keer nee durf je geen initiatief meer te nemen.
• Druk: als elke aanraking een opmaat lijkt, ga je ook knuffels ontwijken.
• Onuitgesproken wrok: wie zich overdag niet gezien voelt, heeft 's avonds geen zin in nabijheid.
• Verschillende volgorde: de een heeft contact nodig om zin te krijgen, de ander zoekt contact via seks.

Dat laatste verschil zorgt voor veel misverstand. 'Praat eerst eens met me' en 'Laat me je eerst vasthouden' zijn twee wegen naar dezelfde plek.

Hoe het patroon zichzelf versterkt

De een neemt initiatief en krijgt een nee. Die trekt zich gekwetst terug of maakt een scherpe opmerking: 'Laat maar, het is ook nooit goed.' De ander voelt zich schuldig en onder druk, en gaat situaties vermijden waarin de vraag kan komen. Minder aanraken, later naar bed, snel de telefoon pakken. Dat ziet de eerste weer als afwijzing.

Zo ontstaat een kringloop waarin de een steeds meer vraagt en de ander steeds meer afhoudt. Beiden voelen zich het slachtoffer van de ander. Intussen verdwijnt ook de gewone aanraking, een hand op een schouder of een kus bij het weggaan. Juist die kleine momenten waren de brug.

Wat deze ruzie over jullie relatie zegt

Ruzie over seks is geen teken dat de liefde op is. Het laat zien dat jullie allebei iets missen en dat jullie dat nog niet tegen elkaar kunnen zeggen. Onder 'We doen het nooit meer' zit vaak 'Ik mis je'. Onder 'Jij denkt maar aan één ding' zit vaak 'Ik wil dat je mij ziet, ook buiten de slaapkamer'.

Het helpt om het gesprek los te maken van het moment zelf. Niet in bed, maar op een rustig ogenblik overdag. Begin bij wat je mist in plaats van bij wat de ander nalaat. 'Ik voel me dichter bij je als we vrijen, en ik mis dat' is een andere opening dan een verwijt over hoe lang het geleden is. Seks waar een van jullie geen zin in heeft, lost niets op. Een nee hoort altijd een nee te mogen blijven.